revolut
pytanie zadane 25 marca 2017 w Różne przez użytkownika

1 odpowiedź

odpowiedź 25 marca 2017 przez użytkownika

Do typowych postaw rodzicielskich można zaliczyć:

- nadmierną opiekuńczość, czyli przesadna opieka i kontrola nad dzieckiem, która sprzyja zależności dziecka od innych, brakowi zaufania do siebie i frustracji,

- permisywność rodziców objawiająca się tym, że rodzice pozwalają dzieciom na wszystko czego te chcą, co prowadzi do tego, aby dziecko myślało o sobie, że jest "pępkiem świata",

- pobłażliwość, które prowadzi do tego, że dziecko staje się samolubne, tyranizujące otoczenie, żądające troski i usług od innych,

- odrzucenie, czyli niedbanie o dobro dziecka lub stawianie mu nadmiernych wymagań czy okazywanie wrogości. Dziecko odczytuje to jako wrogość, bezradność, frustrację, nerwowość,

- akceptowanie, czyli żywe zainteresowanie dzieckiem i darzenie go miłością, zwracanie uwag na jego zainteresowania i zdolności. Takie dziecko jest chętne do współpracy, przyjazne, lojalne, radosne,

- dominacja, czyli zdominowanie dziecka przez jedno lub obojga rodziców, gdzie zazwyczaj jest ono grzeczne, uczciwe, łagodne, nieśmiałe, posłuszne oraz nadmiernie wrażliwe, łatwo ulega ono wpływom innych osób. U takich dzieci rozwija się kompleks niższości oraz poczucie krzywdy,

- uleganie dziecku, czyli sytuacja odwrotna do ww, gdyż to dziecko dominuje nad rodzicem. Takie dzieci narzucają rodzicom swoja wolę, okazują im mało szacunku, lojalności i zainteresowania. W ten sposób lekceważą autorytet,

- faworyzowanie, czyli "lepsze" traktowanie jednego z dzieci, wobec którego rodzice są bardziej pobłażliwi i bardziej je kochają, niż pozostałe dzieci. Takie dzieci często są agresywne i dominują w stosunkach z rodzeństwem,

- ambicje rodzicielskie, gdzie jeśli dziecko nie może sprostać ambicjom rodzica to czują się urażone i specjalnie osiągają niższe wyniki np. w nauce poniżej swoich możliwości. Prócz tego mają poczucie krzywdy za krytykę rodziców. 

...