pytanie zadane 17 marca 2017 w Różne przez użytkownika anonimowy

1 odpowiedź

odpowiedź 17 marca 2017 przez użytkownika

Kłamstwa u dziecka są nie lada zmartwieniem dla rodziców i słusznie, ponieważ gdy dzieci przyzwyczają się do bycia dwulicowym kończy się wzajemne zaufanie. Natomiast to rodzice muszą pamiętać, by dawać dzieciom przykład prawdomówności. 

Człowiek, który nie będzie umiał odróżnić prawdy od kłamstwa, nie będzie też umiał odróżnić dobra od zła. Każde minięcie z prawdą u rodziców niszczy ich moralny autorytet, a dziecko nigdy nie wybaczy im kłamstwa. Oczywiście zareaguje ono inaczej niż dorosły i będzie ono brało dosłownie wszystko to co dorośli powiedzą nieważne czy będą to obietnice, groźby czy przewidywania. 

Jeżeli zdarzy się taka sytuacja, że nie będziemy mogli odpowiedzieć na niewłaściwe czy dyskretne pytanie dziecka, zamiast kłamać lepiej powiedzieć mu po prostu, że nie możemy mu na nie odpowiedzieć z takich czy innych powodów. Rodzice często nie zdają sobie sprawy z tego jaką krzywdę wyrządza się dziecku mówiąc historie o św. Mikołaju czy Wróżce-Zębóżce. W przyszłości przyjdzie taki czas, że dziecko pozna prawdę i dowie się jak to na prawdę jest i wówczas dziecko poczuje się oszukane, rozczarowane. Tak samo, gdy opowiadamy dziecku bajkę to możemy podkreślić, że jest to tylko bajka, wymyślona historia i tak w rzeczywistości się nie dzieje. Natomiast opowiadając sceny z Biblii tu już mówimy, że to zdarzyło się na prawdę. Dlatego nie warto zwodzić dzieci, gdyż są one łatwowierne, a ich zaufanie jest bardzo delikatne i lepiej byśmy go nie stracili. 

Dzieci uczmy tego, że kłamstwo nie popłaca, że i tak wychodzi na jaw. Pokaż, że jest ono przyczyną licznych kłopotów i utraty zaufania, nie pochwalajmy u nich kłamstwa. My jako rodzice często nie rozumiemy przyczyny kłamstwa u dziecka, które może być spowodowane:

- błędem w postrzeganiu,
- zbyt żywą wyobraźnią,
- ostrością snów,
- łatwością ulegania wpływom.

Gdy to wszystko już zbadamy i okaże się, że dziecko jednak nas okłamało, musimy ustalić jego przyczynę, ponieważ to od niej zależy ciężar kłamstwa. Przyczyną kłamstwa może być chęć drażnienia czy nabierania innych, zarozumiałością i chęcią imponowania czy wreszcie chęć poradzenia sobie z jakimś zadaniem, a nawet nieśmiałość, która odbiera odwagę, źle pojęta miłość czy przyjaźń lub złośliwość. Dziecko zawsze ma taką ochotę, by nie powiedzieć prawdy, ale to właśnie nasza pierwsza reakcja na pierwsze kłamstwo musi być odpowiednia. Inaczej będzie ono kłamać jeszcze więcej. Dzieci często nie przyznają się do kłamstwa ze względu na surową karę, którą mogą ponieść, dlatego wolą upierać się przy swoim. A ważne by dziecko nauczyło się wyciągać wnioski z czynu jaki źle zrobiło i z kłamstwa, licząc na naszą wyrozumiałość. Należy zbadać jakie przyczyny skłoniły dziecko do kłamstwa. Musimy tez nauczyć dziecko by nie zmyślało. Psychologowie twierdzą, że większość kłamstw u dzieci spowodowana jest strachem. Wówczas należy użyć wszelkich środków, by wywołać u dziecka poczucie winy mówiąc do niego z dobrocią, chwaląc odwagę, tych którzy umieją się do winy przyznać i nie straszyć karą jaka je czeka. Karę jednak i tak należy wymierzyć, ale nie wolno dziecka upokarzać. 

...