pytanie zadane w Geografia przez użytkownika

2 odpowiedzi

odpowiedź przez użytkownika

Jowisz jest największą planetą jaka znajduje się w Układzie Słonecznym. Jej waga jest 318 razy większa niż Ziemi. Planeta ta składa się z wodoru i helu co sprawia, że jest on wielką gazową kulą. Nie ma on skorupy, ale warstwy coraz bardziej sprężone i coraz bardziej gorących. Dlatego też nigdy nie wyląduje na tej planecie żaden statek kosmiczny. Dodatkowo Jowisz produkuje więcej ciepła, niż otrzymuje od Słońca i w jego wnętrzu panuje temperatura nawet 30 000 stopni. 

planeta jowisz rysunek

Na Jowiszu można zaobserwować kolorowe pasma, charakterystyczne dla tej planety, które ciągną się równolegle do równika, gdzie wieją wiatry z prędkością 400 km na godzinę. Tam gdzie pasma się stykają widoczne są również wiry, a największy z nich nosi nazwę Wielkiej Czerwonej Plamy. Jowisz ma też pierścienie, choć są one delikatne i 16 księżyców, z których największym jest Io (wulkaniczny księżyc). 

Odległość do Słońca 800 milionów km (5,2 AU)*
Obieg wokół Słońca 11,86 lat
Obieg wokół własnej osi  9,8 godziny
Promień 71 900 km
Grawitacja 2,64
Temperatura -120oC

* AU - lata świetlne

odpowiedź przez użytkownika

Od roku 2016 planeta Jowisz jest dokładniej badana przez sondę Juno. Oczywiście wcześnie też dzięki sondom udało się ustalić wiele rzeczy na jego temat, natomiast poprzednie sondy (Pioneer, Voyager, Ulysses, Cassini, New Horizons, OSIRIS-REx) tylko obok niego przelatywały. Juno natomiast została wysłana na orbitę Jowisza. Dzięki niej możemy się dowiedzieć, że Jowisz ma aż 64 księżyce. 

Zanim jednak Juno wysłano na orbitę, wcześniej zrobiła to sonda Galileo. Było to w roku 1995, a sonda miała za zadanie zbadanie jego największych księżyców. Choć Juno wysłano już w 2011 roku, to dopiero pięć lat później dotarła ona na orbitę okołobiegunową Jowisza i nadal na niej pozostaje (póki co). Juno ma za zadanie dotrzeć jak najbliżej planety i zbadać struktury atmosfery giganta, czyli:

- atmosferycznych warstw niższych,
- rozkładu pola magnetycznego,
- grawitacji,
- mechanizmu zórz polarnych.

Z badań, które sonda Juno już zebrała możemy się dowiedzieć, że wewnętrzne struktury Jowisza są asymetryczne w porównaniu ze strukturami zewnętrznymi planety. Ciemne i jasne pasy jakie, po jakich Jowisza można łatwo poznać, krążą z różnymi prędkościami i są to głębokie prądy strumieniowe i zawierają one 1% masy całej planety. M.in. to dowodzi, że Jowisz jest głębiej planetą stałą, ciałem sztywnym. Juno zbadał też bieguny Jowisza, nie badane wcześniej. Północny biegun polarny to jeden nadbiegunowy cyklon, którego otacza osiem mniejszych cyklonów mających średnicę 4-4,6 tys. km. Południowy biegun polarny to jeden cyklon nadbiegunowy otoczony pięcioma mniejszymi cyklonami podbiegunowymi.

Ponadto sonda Juno zbadała, że pole magnetyczne planety wynosi ponad 7 gausów w okolicy okołobiegunowej i kilkanaście gausów na biegunach. Powstające na Jowiszu zorze polarne są w dużej mierze spowodowane wyciekiem gazów i pyłów z największego księżyca planety, czyli Io, który jest praktycznie jednym wielkim wulkanem ciągle wybuchającym. 

Nie można pominąć najbardziej charakterystycznego elementu planety, którym jest WCP, czyli Wielka Czerwona Plama. Dzięki przelatującej w odległości 9000 km od niej sondzie Juno, udało się ustalić, że jest to wir atmosferyczny. Ma on średnicę 16 tys. km i jest to antycyklon, który powoli zanika i maleje. 

...