pytanie zadane 29 maja 2016 w Różne przez użytkownika anonimowy

1 odpowiedź

odpowiedź 29 maja 2016 przez użytkownika

Komunikować można się na wiele sposobów i za pomocą wszystkich zmysłów, lecz komunikacja dotykowa, zapachowa czy smakowa jest rolą marginalną. Jest bowiem język dotykowy, którego używają osoby niewidzące i niesłyszące. Wykorzystuje się głównie komunikację akustyczną (język) i komunikację wzrokową (pismo, obrazy). 

Komunikacja akustyczna (język) jest pierwotnym i najważniejszym sposobem przekazywania wzorców kulturowych. Wykształcił się on w toku długiej ewolucji. Podobno zdolności językowe zostały ukształtowane 40-30 tysięcy lat temu, w tym samym czasie, w którym pojawiła się sztuka rysowania na skałach. Do rodzaju komunikacji akustycznej należy też: system kodów gwizdowych Guanczów, bębnowych Ewe z Afryki czy sygnały Morse'a. Zdolność uczenia się jeżyka jest wrodzona i stanowi podstawę języka gramatyki. 

Komunikacja wizualna jest mniej ważna od komunikacji akustycznej. Przedstawia się ona w postaci obrazków zawierających treści symboliczne. Pismo jest najbardziej jednoznacznym sposobem tej komunikacji. Przejście od obrazów do pisma nastąpiło dopiero niedawno (w stosunku do komunikacji akustycznej). Początki jej miały miejsce na terenie Mezopotamii w VI-IV wieku p.n.e. Z początku zapiski wykonywano na glinianych tabliczkach; tak też pojawiło się pismo piktograficzne. Kolejne rodzaje pisma to: klinowe, hieratyczne, demotyczne, hieroglificzne, ideograficzne, alfabet. Ten ostatni najpierw rozprzestrzeniał się na wschodzie basenu Morza Śródziemnego, potem został przejęty przez Hebrajczyków, Greków, Etrusków, Hindusi i Europejczycy. 

...