dhosting
pytanie zadane 2 września 2018 w Nauka i technika przez użytkownika anonimowy

1 odpowiedź

odpowiedź 5 września 2018 przez użytkownika

Brązowe karły (brown dwarf) to obiekty (nie planety) znajdujące się w naszej galaktyce, których masa wacha się między 13 a 90 razy większą niż Jowisz. Nie są one jednak wcale brązowe, bo przecież niemożliwe jest emitowanie brązowego światła. Dlatego brązowe odnosi się tu do długości fali świetlnej, jaka odpowiada danemu kolorowi światła. Jednak warto dodać, że dla astronomów kolor brązowy to kolor żółty, który jest pozbawiony nasycenia. Ich istnienie, pod względem teoretycznym, stwierdzono już w latach 60. XX wieku, zaś pierwszy taki obiekt odkryto dopiero w latach 90. Pierwszymi brązowymi karłami były: 

- Teide 1 znajdujący się 400 lat świetlnych od Słońca - gromada otwartej Plejady,

- Gliese 229B, która znajdowała się 19 lat świetlnych od Układu Słonecznego i był na orbicie gwiazdy Gliese 229 - konstelacja Zająca.

Sam termin wprowadził do nauki Jill Tarter w roku 1975. Brązowe karły nie są prawdziwymi gwiazdami, ponieważ nie zgromadziły wystarczającej masy. Według zdania wielu naukowców i badaczy są one ogniwem pomiędzy gazowymi olbrzymami a małymi gwiazdami jak np. czerwone karły. Brązowe karły powstają wskutek kolapsu grawitacyjnego, który zbiera się w pył i obłok gazu. Pod wpływem własnego oddziaływania grawitacyjnego taka masywna kula w końcu się zapada. Wówczas temperatura nowego niebieskiego ciała rośnie, ale temperatura w jego wnętrzu nie wzrasta do wystarczającego poziomu, dlatego nie jest możliwe zapoczątkowanie w nim fuzji wodoru, a w efekcie produkcji helu. Wtedy brązowy karzeł osiąga stabilny stan. 

Brązowego karła można odróżnić od innej gazowej wielkiej planety dopiero wtedy, gdy będzie on na tyle duży, że zapoczątkuje  w swoim wnętrzu syntezę izotopu wodoru, czyli deuteru. W brązowych karłach dochodzi do tego procesu w początkowym etapie, zaś w przypadku innych gwiazd w takim procesie musi brać udział również lit. Jądro brązowego karła potrafi nagrzać się do temperatury dwóch milionów stopni C. W kolejnych milionach lat gwiazda taka stygnie i się kurczy. Poza tym taka gwiazda emituje mało światła. Z tych względów brązowe karły nie są łatwe do znalezienia w galaktyce, dlatego astronomowie szukają ich w podczerwieni w promieniu 100 lat świetlnych od Układu Słonecznego. Ogólnie jest takie założenie, że występuje jeden biały karzeł na 6 gwiazd, a łącznie brązowe karły zajmują 15% masy naszej Galaktyki. 

Wspólnymi cechami brązowych karłów i innych wielkich gwiazd, jest m.in. to, że wokół nich mogą krążyć planety skaliste czy to, że mogą mieć wokół siebie dynamiczne atmosfery (z chmurami, burzami i zorzami). Same jednak brązowe karły nie orbitują wokół gwiazd, nie utożsamiają się one również z wystygłymi gwiazdami. 

...