pytanie zadane w Geografia przez użytkownika

1 odpowiedź

odpowiedź przez użytkownika

Można wymienić dwa sposoby powstawania czarnych dziur. Pierwszy to sposób konwencjonalny (rozpoczynający się od śmierci masywnych gwiazd i nie jest w stanie wytłumaczyć ogromnych rozmiarów obiektów znajdujących się w najstarszych kwazarach), a drugi to sposób bezpośredniego kolapsu (dyski gazowe zapadały się bezpośrednio w czarne dziury).

 Sposób konwencjonalny 

Gdy wyczerpie się paliwo jądrowe w najstarszych gwiazdach, wówczas wybuchają one jako supernowe, a pozostałością po nich są właśnie czarne dziury. To właśnie one pochłaniają pobliskie gwiazdy i gaz, przez co wzrasta ich masa. 

W młodej galaktyce takich starych gwiazd, czyli gwiazd III populacji, znajduje się kilka. Gdy wybucha choćby jedna z nich pozostawia po sobie zalążek czarnej dziury. Taki zalążek żywi się materią z galaktyki i wówczas rośnie, tworząc supermasywną czarną dziurę, która wciąga całą galaktykę.

Sposób bezpośredniego kolapsu

Jeśli mamy do czynienia z galaktyką, w której nie znajdują się gwiazdy, wtedy tworzy się masywny dysk z gazu znajdującego się w galaktyce. Zapada się on tworząc czarną dziurę, właśnie z bezpośredniego kolapsu (DCBH). Wówczas ta galaktyka posiada już DCBH i łączy się z galaktyką posiadającą gwiazdy i znajdującą się w pobliżu. Wtedy powstaje galaktyka z otyłą czarną dziurą (dookoła czarnej dziury tworzy się jasny kwazar). Z czasem gwiazdy z nowej galaktyki są pożerane przez czarną dziurę i w efekcie powstaje supermasywna czarna dziura. 

...