seohost
pytanie zadane 27 lipca 2017 w Zdrowie i uroda przez użytkownika anonimowy

1 odpowiedź

odpowiedź 3 sierpnia 2017 przez użytkownika

Fonofobia to lęk, obawa lub wściekłość przed głośnym dźwiękiem. Jest to zjawisko awersji do konkretnych dźwięków. Zaliczać się do nich może np. dźwięk alarmu, głośnego dzwonka, karetki czy odgłos fajerwerków. Inne nazwy fonofobii to sonofia lub akustykofobia

głośniki i muzyka z nich

Co ciekawe może ona oznaczać nawet lęk przed własnym głosem. Osoby cierpiące na ten rodzaj fobii unikają miejsc, gdzie panuje głośna atmosfera, gdyż z tego powodu mogą odczuwać bolesne bóle głowy. Innymi objawami fonofobii może być atak paniki, przyspieszone tętno i bicie serca, potliwość, stres, mdłości, omdlenia czy niewyjaśnione bóle fizyczne. 


Ciągły lęk przed dźwiękami może prowadzić do mizofoni, czyli nadwrażliwości i nienawiści do dźwięków. Mizofonia określana jest też jako SSSS (syndrom selektywnej nadwrażliwości na dźwięki). Dotyczy to szczególnie dźwięków wydawanych przez inne osoby (szczególnie przez najbliższych) jak np. głośne oddychanie, chrapanie, mlaskanie, chrząkanie itp. osoby cierpiące na mizofonię potrafią być nawet bardzo agresywne w stosunku do osób, które wywołują dany dźwięk. 

Lekiem na fonofobię lub mizofonię jest tzw. odwrażliwianie intensywności reakcji lękowej, za pomocą konfrontacji ze złagodzoną wersją bodźców powodujących lęk. 

Jednak choroby tej nie da się wyleczyć, ale można nauczyć się z nią żyć, by jakość życia była w miarę normalna. 


Do rodzaju fonofobii zalicza się astrafobia, która jest strachem przed dźwiękiem grzmotu w czasie burzy i przed błyskawicami. Lęk ten może brać się z:

- traumatycznych doświadczeń związanych z burzą np. w dzieciństwie,

- zarażania lękiem np. dzieci przez rodziców,

- izolowania dzieci gdy jest burza (zamykanie okien, zasłanianie rolet, zamykanie drzwi),

- opowiadanych historii lub oglądanych filmów wywołujących lęk.

burzowe chmury

...